Η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση σε μια εξομολόγηση που θα συζητηθεί, περιέγραψε τη «σκοτεινή» πλευρά των γιορτινών μαζώξεων. Η ιδρύτρια του Save a Greek Stray, μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram, μίλησε για τις δυσκολίες που κρύβουν οι μεγάλες οικογενειακές συγκεντρώσεις, εκεί όπου οι απόψεις των τρίτων «σπάνε κόκαλα».
«Όλοι έχουν άποψη για το πώς ζούμε»
Η Εριέττα δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι έφτασε κοντά στο να θυμώσει και να πληγωθεί. «Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πώς ζούμε τη ζωή μας», έγραψε χαρακτηριστικά, αναφερόμενη στην πίεση και την κριτική που δέχεται συχνά μια νέα μητέρα από το περιβάλλον της. Παραδέχτηκε μάλιστα ότι, παρά την αυτογνωσία της, υπάρχουν πάντα «κουμπιά» που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα.
Η θωράκιση της οικογένειας με τον Βύρωνα Βασιλειάδη
Η λύση για την ίδια ήρθε μέσα από την παρατήρηση του δικού της «πυρήνα». Κοιτάζοντας τον σύζυγό της, Bύρωνα Βασιλιάδη και τα τρία τους αγόρια, συνειδητοποίησε την αξία της δουλειάς που έχουν κάνει ως γονείς. «Το τραύμα δεν θα συνεχιστεί», τόνισε, εξηγώντας ότι στην δική τους οικογένεια τα λάθη αναγνωρίζονται, οι συγγνώμες λέγονται και η συζήτηση είναι το παν.
Το μήνυμα για το 2026
Κλείνοντας, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα για τη νέα χρονιά, καλώντας όλους να κρατήσουν «σφιχτά τον πυρήνα τους», ακόμα κι αν αυτός είναι μόνο ο εαυτός τους. Για την ίδια, η αληθινή οικογένεια -μακριά από την τελειότητα αλλά γεμάτη ενότητα- είναι η μοναδική ασπίδα απέναντι σε κάθε ασήμαντη εξωτερική παρέμβαση.
Συγκεκριμένα η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση έγραψε στην ανάρτησή της:
«Αυτές οι ημέρες είναι μαγικές. Γεμάτες χαρές, στιγμές με την οικογένειά μας, καλό φαγητό και αν είμαστε τυχεροί, καλούς φίλους. Όμως είναι και περίεργες. Μεγάλες μαζώξεις, δύσκολες συζητήσεις, κουβέντες που πέφτουν και καμία φορά σπάνε κόκαλα. Όλοι έχουν άποψη. Για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, για το πως ζούμε την ζωή μας… για το εάν έχουμε ή δεν έχουμε το δικαίωμα να αισθανόμαστε όπως αισθανόμαστε.
Είναι εύκολο και λογικό να θυμώσουμε, να πληγωθούμε, να αφήσουμε να μας θαμπώσει αυτό την λάμψη των ημερών που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από την αποδοχή, την αγάπη… την ενότητα. Ήμουν και εγώ πολύ κοντά στο να το αφήσω να εισχωρήσει πιο βαθιά από ότι θα έπρεπε, γιατί όσο καλά και να γνωρίζουμε τον εαυτό μας – την αλήθεια μας, πάντα υπάρχουν κουμπιά που ενεργοποιούν δύσκολα συναισθήματα. Είναι ανθρώπινο.
Όμως μετά κοίταξα αυτά τα τρία αγόρια. Την οικογένεια που καταφέραμε εμείς με τον Βύρωνα να δημιουργήσουμε. Και εκεί κατάλαβα την αξία της δουλειάς που έχω/ έχουμε κάνει. Εκεί χαμογέλασα γιατί συνειδητοποίησα ότι το τραύμα δεν θα συνεχιστεί. Ότι τα δικά μας παιδιά θα ξέρουν ότι τα λάθη μας τα παραδεχόμαστε. Ότι εμείς ζητάμε συγγνώμη. Ότι συζητάμε! Ότι εκείνα είναι και θα είναι για εμάς πάνω από όλους και από όλα. Ότι τα αγαπάμε το ίδιο και ας τα αγαπάμε διαφορετικά. Κατάλαβα ότι όσο αυτή η οικογένεια, η μικρή, μακριά από τέλεια, αλλά αληθινή οικογένεια είναι ενωμένη – θωρακισμένη, όλα τα υπόλοιπα είναι ασήμαντα και σίγουρα δεν αξίζει να αφήσουμε να επηρεάσουν τον πυρήνα μας.
Σήμερα, ας κρατήσουμε λίγο πιο σφιχτά τον πυρήνα μας ακόμα και αν αυτός ο πυρήνας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά με υγεία και τύχη!».
