Καλεσμένη στην εκπομπή «EQ» βρέθηκε η Ελεονώρα Μελέτη την Δευτέρα 26 Ιανουαρίου, σε μια ειλικρινή και ανθρώπινη εξομολόγηση στην Έλενα Παπαβασιλείου.
Η ευρωβουλευτής άνοιξε την καρδιά της και μίλησε για τη μητρότητα αλλά και για την απόφαση να κάνει κατάψυξη ωαρίων στην ηλικία των 38.
«Το πράγμα για το οποίο είμαι πιο υπερήφανη μέχρι και σήμερα είναι το παιδί μου. Είναι πολύ συγκινητικό το να βλέπεις ένα παιδί να μεγαλώνει. Εμένα το μέλημά μου είναι να δίνω τη δυνατότητα στην Αλεξάνδρα τον χώρο να αναπτύξει τη δυναμική της δικής της προσωπικότητας. Το παιδί δεν είναι προέκτασή μας. Είναι μια ατόφια οντότητα», είπε αρχικά η Ελεονώρα Μελέτη.
«Νιώθω μεγάλη πληρότητα με το ένα παιδί. Εγώ γενικώς δεν πίστευα ποτέ ότι θα κάνω πολλά παιδιά. Εδώ παιζόταν αν θα κάνω και το ένα. Δεν ήμουν από αυτές τις γυναίκες που είχε όνειρο να παντρευτεί, να κάνει παιδιά, να κάνει οικογένεια, από πολύ μικρή. Ένιωθα ότι δεν θα το κάνω εύκολα, θα αργήσω. Και οι δικοί μου το ξέρανε, το βλέπανε και γι’ αυτό και δεν με πίεσαν και ποτέ. Και γι’ αυτό ήταν και πολύ συμφιλιωμένοι και με τη σκέψη ότι η Ελεονώρα μπορεί να μην ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι», συνέχισε.
Για την απόφασή της να κάνει κατάψυξη ωαρίων στην ηλικία των 38, η Ελεονώρα Μελέτη ανέφερε: «Μόνη μου εγώ ένιωσα κοινωνικά μια μικρή πίεση, κάπου στα 38 και όχι για τον γάμο, για το παιδί, όπου κι εγώ ένιωσα ότι “τι θα γίνει άμα ξυπνήσω στα 45 και θέλω αλλά δεν γίνεται” και πήγα και έκανα το 2016 μια ωοκατάψυξη. Δηλαδή η αντίδρασή μου σε όλη την κοινωνική πίεση ήταν να πάω να κάνω ωοκατάψυξη το 2016».
Η στιγμή που έκλαψε με λυγμούς μπροστά στην κόρη της
H Ελεονώρα Μελέτη μίλησε και για τον ρόλο της ως μητέρα: «Θα ήθελα κάποια στιγμή να απαντήσει η κόρη μου πώς είμαι ως μαμά. Θα σταθώ απέναντί της με πολύ μεγάλη αγωνία για το τι θα ακούσω. Αλλά νιώθω ότι είμαι μία, όχι τέλεια μαμά, αλλά είμαι μία πρωτίστως αληθινή μαμά. Δηλαδή το παιδί μου έχει δει τη μαμά του σε όλες τις φάσεις. Έχει δει τη μαμά του να κλαίει γιατί δεν έχει πάει καλά η δουλειά της. Έχει δει τη μαμά του να είναι κουρνιασμένη στον καναπέ γιατί περνάει δύσκολη εμμηνόρρηση. Έχει δει τη μαμά του να είναι πάρα πολύ χαρούμενη γιατί έκανε μια επιτυχία στη δουλειά της που την έχει ενθουσιάσει».
«Δηλαδή δεν θα ξεχάσω ποτέ την ανακούφιση που ένιωσα όταν με έπιασαν τα κλάματα μετά από κάτι πολύ σοβαρό που είχε γίνει στον χώρο εργασίας μου το 2022, που ξέσπασα μπροστά στο παιδί μου, με λυγμούς όμως. Γιατί ήμουνα μέσα στο σπίτι, δεν μπορούσα να πάω να κλάψω στο μπάνιο και δεν έβρισκα και τον λόγο να πάω να κλάψω στο μπάνιο.
Έκλαιγα στον άντρα μου, ε, κάποια στιγμή με είδε και το παιδί μου. Και όταν πλέον με είδε το παιδί μου, δεν μίλαγε καλά ακόμα τότε, και έκλαιγα πραγματικά, ήρθε και με αγκάλιασε, την έπιασα και εγώ αγκαλιά και ένιωσα τρομερή ανακούφιση που πλέον αφέθηκα τόσο αυθεντικά μπροστά της. Έκλαιγα παραπάνω, από συγκίνηση αυτή τη φορά. Ένιωσα αποδοχή από το παιδί μου εκείνη τη στιγμή. Έκλαψα παραπάνω, ένιωσα πάρα πολύ τυχερή που έχω μια κόρη που έχει τόση ενσυναίσθηση. Που δεν την ενδιέφερε για τη μαμά της αν είναι έτσι, δεν μπορούσε να το καταλάβει, αλλά έβλεπε τη μαμά της έτσι, αυτήν την ευάλωτη θέαση. Και ένιωσα τρισευτυχισμένη. Ξαφνικά μέσα σε όλο αυτό το χάος, ένιωσα παντοδύναμη», εξομολογήθηκε η Ελεονώρα Μελέτη.
«Ένιωθα συναισθήματα που πίστευα ότι είναι ντροπή να τα νιώθει μια μητέρα»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Ελεονώρα Μελέτη μίλησε για το αίσθημα της ενοχής που έφερε ως γυναίκα και μητέρα, τις εσωτερικές συγκρούσεις και την πίεση της τελειότητας.
«Ένιωθα συναισθήματα που πίστευα ότι είναι ντροπή να τα νιώθει μια γυναίκα που έχει φέρει στον κόσμο ένα παιδί», δήλωσε. «Δεν μπορούμε να είμαστε παντού τέλειες, δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα σούπερ. Αλλά κι αυτό είναι μαγικό», σχολίασε, τονίζοντας πως η αποδοχή της ατέλειας είναι μια βαθιά απελευθερωτική επιλογή.
«Το τέλειο δεν με αφορά. Δεν το αναζητώ ούτε στους άλλους ούτε στον εαυτό μου. Ακόμα και η φύση στην ατέλεια εστιάζει την ομορφιά της». Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, «η ρωγμή είναι αυτή που επιβεβαιώνει την ομορφιά».
