Η Eiza González κρύβει πίσω από το λαμπερό χαμόγελό της, την ευθραυστότητα και τα τραύματά της, ενώ πλέον δεν διστάζει να αποκαλυφθεί και να δείξει τον αληθινό εαυτό της, άλλοτε φωτεινό άλλοτε συντετριμμένο.
«Πάντα έλεγα ότι η ζωή μου κάθε άλλο παρά τέλεια είναι», λέει σε συνέντευξή της στο Women’s Health, όπου μιλά για τις προκλήσεις υγείας που αντιμετώπισε και τη δυσμορφία σώματος. «Ήταν απίστευτα χαοτική, και ηθικά μερικές φορές δεν ευθυγραμμίζεται πλήρως. Το ποια θέλω να είμαι και το ποια είμαι δεν βρίσκονται πάντα στο ίδιο σημείο — και αυτό είναι εντάξει, γιατί έτσι είναι η ζωή».
Γεννημένη στην Πόλη του Μεξικού, η Eiza González ξεκίνησε την υποκριτική από μικρή ηλικία, εξασφαλίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε τηλενουβέλα ως έφηβη και αργότερα ξεχωρίζοντας στη σειρά του Nickelodeon Sueña Conmigo. Παράλληλα με την υποκριτική, ακολούθησε και μουσική καριέρα, κυκλοφορώντας δύο άλμπουμ, Contracorriente και Te Acordarás de Mí, πριν μετακομίσει στο Λος Άντζελες το 2013 για να εξελίξει την καριέρα της.
«Ήμουν τρομοκρατημένη όταν μπήκα στη βιομηχανία [με το Baby Driver το 2017], γιατί ένιωθα μεγάλη ανασφάλεια που τα αγγλικά δεν ήταν η μητρική μου γλώσσα», λέει. «Ένιωθα ότι δεν θα αποκτήσω ποτέ τη φυσικότητα που χρειάζεται. Όταν μιλάς τη γλώσσα σου, αντιδράς μέσα από αυτή και το να πρέπει να το “υποδύεσαι” σε άλλη γλώσσα είναι κάτι που συχνά οι άλλοι θεωρούν δεδομένο. Η προετοιμασία και η πειθαρχία είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά».
Ανασφάλειες και δυσμορφία σώματος
Παρά την επιτυχία, η Eiza έχει μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες της με την αυτοπεποίθηση, την εικόνα σώματος και την ανασφάλεια, μεγαλώνοντας υπό τα φώτα της δημοσιότητας. Σε ηλικία 12 χρόνων, έχασε τον πατέρα της σε τροχαίο με μοτοσικλέτα. Προσπαθώντας να διαχειριστεί το πένθος, στράφηκε στην υπερφαγία, μια εμπειρία που συνέπεσε με την έντονη πίεση που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες στη βιομηχανία στο τέλος των ‘90s και αρχές των 2000s, συμβάλλοντας σε μια μακροχρόνια μάχη με τη δυσμορφία σώματος.
«Είναι αστείο γιατί όταν ήμουν μικρή πίστευα ότι ήμουν πολύ ώριμη για την ηλικία μου… και όλοι το έλεγαν, οπότε αρχίζεις να το πιστεύεις», εξηγεί. Με τα χρόνια, όμως, βλέπει τα πράγματα διαφορετικά: «Τώρα, με την εμπειρία, καταλαβαίνω ότι δεν ήμουν καλά. Δεν κατέφυγα στο αλκοόλ ή άλλους εθισμούς, η δική μου μάχη ήταν αυτή η πολύπλοκη σχέση με το σώμα μου».
Τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να κατανοήσει καλύτερα πώς το τραύμα επηρέασε αυτή τη σχέση. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο βιβλίο The Body Keeps the Score, που εξηγεί πώς το τραύμα μπορεί να εκδηλωθεί σωματικά. «Έτρωγα τα συναισθήματά μου για τόσο καιρό που το σώμα μου έγινε σαν πανοπλία», λέει.
Η εμπειρία της εκτυλίχθηκε σε μια εποχή σκληρής ταμπλόιντ κουλτούρας. Θυμάται εξώφυλλα περιοδικών που εστίαζαν στην κυτταρίτιδα των διασημοτήτων: «Ήταν τρομακτικό… στόχος ήταν να τις γελοιοποιήσουν, να τις μειώσουν». Σήμερα, βλέπει μια θετική αλλαγή: «Είναι όμορφο που πλέον οι γυναίκες αγκαλιάζουν το σώμα τους όπως είναι. Εγώ είχα κυτταρίτιδα από μικρή, τώρα απλώς λέω, ποιον νοιάζει;».
Η στάση της απέναντι στο τραύμα έχει επίσης εξελιχθεί: «Σε προσγειώνει, αλλά σε αποσταθεροποιεί κιόλας. Κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς και αυτό είναι εντάξει. Είναι χαοτικό».
Οι προκλήσεις υγείας και το «gaslighting» από γιατρούς
Αυτή η αυτογνωσία επεκτείνεται και στην υγεία της. Η Eiza αποκάλυψε ότι ζει με ενδομητρίωση και αδενομύωση και Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (PCOS), παθήσεις που χρειάστηκαν χρόνια για να διαγνωστούν.
«Είναι η κλασική ιστορία που ακούμε ξανά και ξανά από γυναίκες», λέει. «Ότι “είναι φυσιολογικό”, “είναι μέρος του κύκλου σου”… για δεκαετίες». Τελικά αναγκάστηκε να ερευνήσει πιο σοβαρά την κατάσταση: «Έφτασε σε σημείο που το σώμα μου “έσπασε”». Μετά τα 30 άρχισε να κάνει συστηματικούς ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων MRI.
Σε μία από αυτές τις εξετάσεις διαγνώστηκε με σοβαρή αδενομύωση, μια κατάσταση όπου ο ιστός της μήτρας αναπτύσσεται μέσα στο μυϊκό της τοίχωμα, προκαλώντας έντονο πόνο και αιμορραγία. Αργότερα, μέσω εξετάσεων και της απόφασής της να καταψύξει ωάρια, διαγνώστηκε και με ενδομητρίωση και Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, ορμονικές διαταραχές που μπορούν να επηρεάσουν την περίοδο, το βάρος, το δέρμα και τη γονιμότητα.
Όταν η Eiza González άρχισε να μιλά για τα προβλήματα υγείας της με φίλους και συγγενείς, εξεπλάγη διαπιστώνοντας πόσο άγνωστες ήταν αυτές οι παθήσεις σε πολλές γυναίκες γύρω της. «Όσο περισσότερο μιλούσα γι’ αυτά, τόσο περισσότερες γυναίκες μου έλεγαν “δεν το έχω ξανακούσει ποτέ”», λέει. «Και αυτό ήταν σοκαριστικό. Αν δεις τα ποσοστά για γυναίκες με ενδομητρίωση, αδενομύωση ή πολυκυστικές ωοθήκες, οι περισσότερες φίλες μου δεν είχαν ιδέα τι είναι».
Για την Eiza, αυτή η εμπειρία ανέδειξε ένα βαθύτερο πρόβλημα στο σύστημα υγείας των γυναικών. «Με έκανε να καταλάβω πόσο προβληματικό είναι το σύστημα», εξηγεί. «Χρόνια “gaslighting” από γιατρούς, “το έχεις”, “δεν το έχεις”».
Όπως λέει, η διάγνωση, που μόνο εύκολη δεν είναι, της έδωσε τεράστια ανακούφιση:
«Ακόμη και μια μικρή αχτίδα φωτός στο τέλος του τούνελ έκανε τη διαφορά. Τώρα μπορώ να δράσω και να είμαι πιο επιεικής με το σώμα μου, ενώ πριν αναρωτιόμουν “γιατί δεν αναρρώνω πιο γρήγορα;” ή “γιατί έχω αυτούς τους πόνους στην περίοδο;”».
Οι αλλαγές που έκανε περιλάμβαναν διατροφή και άσκηση, σε συνδυασμό με ιατρική και ολιστική υποστήριξη.
Η απόφαση για κατάψυξη ωαρίων και η διατροφή
Μέσα σε αυτήν την αβεβαιότητα για την υγεία της, πήρε την απόφαση να καταψύξει τα ωάριά της, ώστε να αποκτήσει έναν βαθμό ελέγχου. «Όταν άρχισα να καταλαβαίνω τι συμβαίνει με το σώμα μου, είπα: “Δεν ξέρω πού θα οδηγήσει αυτός ο δρόμος, αλλά δεν θέλω να χάσω αυτήν την ευκαιρία”», λέει. «Βρήκα μια καταπληκτική γιατρό και με έκανε να νιώσω απόλυτα ασφαλής».
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας κατάψυξης ωαρίων, η Eiza González συνειδητοποίησε πόσο σημαντική είναι η διατροφή της. Έχοντας δοκιμάσει στο παρελθόν vegan, vegetarian και keto δίαιτες, πλέον εστιάζει στο να τρέφεται με τρόπο που «υποστηρίζει» το σώμα της και μειώνει τις φλεγμονές που σχετίζονται με τις παθήσεις της. Αυτό σημαίνει τροφές με αντιφλεγμονώδη δράση, λιπαρά ψάρια πλούσια σε αντιοξειδωτικά, φυλλώδη λαχανικά και δημητριακά ολικής άλεσης.
Η απαιτητική προπόνηση
Η κίνηση είναι εξίσου σημαντική. Η Eiza συνδυάζει pilates, προπόνηση με βάρη και πυγμαχία, την τελευταία την πιστώνει ως βασικό παράγοντα για τη ψυχική της υγεία εδώ και πάνω από δέκα χρόνια. «Όταν νιώθω καλά στο σώμα μου, το μυαλό μου είναι σταθερό και αυτό είναι τεράστιο για μένα», λέει.
Αυτήν την περίοδο, ωστόσο, η ρουτίνα της είναι πιο απαιτητική από ποτέ, καθώς προετοιμάζεται για ένα άγνωστο ακόμη πρότζεκτ, προσπαθώντας να αυξήσει τη μυϊκή της μάζα με δύο προπονήσεις ενδυνάμωσης την ημέρα, συνεργαζόμενη με δύο personal trainers, Grant Roberts, γνωστό για τη μεταμόρφωση της Hilary Swank στο Million Dollar Baby, και τον Julian Bah. Παράλληλα, έχει στο πλευρό της τον ειδικό κίνησης και χειροπράκτη Tarek Adra, τον φυσικοθεραπευτή Fabrice Gautier, καθώς και τον διατροφολόγο Chris Talley.
«Έχω τρεις-τέσσερις ανθρώπους να δουλεύουν μαζί μου σε όλα τα επίπεδα… και είναι απίστευτο γιατί μαθαίνω τόσα πολλά μέσα από αυτήν τη διαδικασία», εξηγεί.
Η ρουτίνα ομορφιάς και ο ρόλος του Grigor Dimitrov
Ακολουθεί, επίσης, μια φιλοσοφία «χρειάζεται ομάδα» και στη ρουτίνα ομορφιάς της, συνεργαζόμενη με τη facialist Vanessa Hernandez και δοκιμάζοντας θεραπείες όπως PRF (platelet-rich fibrin), βιοδιεγέρτες και λεμφικό μασάζ. Της αρέσει να πειραματίζεται με νέες μεθόδους ευεξίας, όπως δεξαμενές αισθητηριακής απομόνωσης και υπερβαρικοί θάλαμοι, είναι διατεθειμένη να δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα. Χρησιμοποιεί επίσης το Oura ring για να παρακολουθεί τον ύπνο της, αν και παραδέχεται ότι θέλει να βελτιώσει τη συνέπειά της σε αυτόν τον τομέα.
Στην πραγματικότητα, η Eiza González αποδίδει στον σύντροφό της, Grigor Dimitrov, σημαντικό ρόλο στην προσωπική της εξέλιξη, στο να γίνει πιο επιεικής με το σώμα της και να κατανοήσει τι σημαίνει πραγματική υποστήριξη. Όπως λέει, είναι δίπλα της ακόμη και σε ιατρικά ραντεβού, κάνει τη δική του έρευνα για να κατανοήσει τις διαγνώσεις της και τη βοηθά να διατηρεί πειθαρχία. «Είναι τόσο συντονισμένος με τον εαυτό του», αναφέρει. «Το να το βλέπω αυτό καθημερινά ήταν πολύ διδακτικό, και δεν έχω ξαναβρεθεί σε μια τόσο υγιή, ολοκληρωμένη σχέση με κάποιον που θαυμάζω και εκτιμώ».
Οι εμπειρίες ζωής της, η απώλεια του πατέρα της σε μικρή ηλικία, οι δυσκολίες με την εικόνα σώματος και τα χρόνια ανεξήγητου πόνου, καθώς και οι σχέσεις υπό το βλέμμα της δημοσιότητας, την έχουν βοηθήσει να γίνει πιο συμπονετική τόσο προς τον εαυτό της όσο και προς άλλες γυναίκες. «Δεν είσαι μόνη σε αυτή τη διαδικασία [της υγείας], όλες βρίσκουμε τον δρόμο μας», λέει.
Μέσα από αυτήν την ενσυναίσθηση, έχει μάθει να προσεγγίζει τη δική της πορεία με περισσότερη υπομονή και προοπτική, κάτι που της έχει φέρει μεγαλύτερη διαύγεια. «Τώρα νιώθω ότι φτάνω σε ένα σημείο όπου βρίσκομαι στον σωστό δρόμο», λέει, έναν δρόμο που αγκαλιάζει τόσο την πραγματικότητα του σώματός της όσο και την πληρότητα της ζωής της: Ατελής, περίπλοκη, αλλά βαθιά ανθρώπινη και απόλυτα δική της.
