Έντονες αντιδράσεις προκάλεσε η θέση της Δέσποινας Καμπούρη για το Gay Pride, με τα σχόλια να πέφτουν “βροχή” στα social media τόσο από εκπροσώπους της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας όσο και εκτός.
Σημειώνεται ότι η δημοσιογράφος μέσα από την εκπομπή “Πρωινό” του ΑΝΤ1 την Πέμπτη έκανε λόγο για μία «γιορτή χαμηλής αισθητικής» που «δεν καταφέρνει τον στόχο της».
Μια γιορτή ταχύτητας με τακούνια και ψηλοτάκουνα, για να δούμε ποιος θα κρατήσει την ισορροπία του πάνω στα ψηλοτάκουνα; Εγώ ξέρω ομοφυλόφιλους οι οποίοι δεν συμφωνούν με όλο αυτό το πανηγύρι που γίνεται. Λοιπόν, εμένα δεν μου περνάει κανένα μήνυμα. Εγώ έτσι κι αλλιώς εκτιμώ όλους τους ανθρώπους, δεν περιμένω να δω τους διαγωνισμούς με ψηλοτάκουνα για να αποφασίσω αν υποστηρίζω όλους τους ανθρώπους χωρίς να τους διακρίνω και να τους ξεχωρίζω. Πολύ χαμηλής αισθητικής γιορτή. Που δεν καταφέρνει τον στόχο της. Δεν περνάει» ανέφερε χαρακτηριστικά η Δέσποινα Καμπούρη.
Μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, η δημοσιογράφος προχώρησε σε μία μακροσκελή ανάρτηση τονίζοντας:
«Το έχω ζήσει, το έχω νιώσει, το έχω στηρίξει. Πάντα όμως είχα τον ίδιο προβληματισμό για το Gay Pride: Μήπως η ουσία χάνεται πίσω από την υπερβολή;
Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά αλλά και όσοι έχει τύχει να παρακολουθήσουν την πορεία μου, τα κείμενά μου, τις δημόσιες τοποθετήσεις μου, σίγουρα θα ξέρουν ότι πάντοτε υπερασπιζόμουν την αλήθεια και τα δικαιώματα ΟΛΩΝ των ανθρώπων. Είμαστε όλοι ίσοι, ελεύθεροι να εκφράσουμε τις επιθυμίες μας και να ζήσουμε όπως ακριβώς θέλουμε. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
Σήμερα, κατά τη διάρκεια της εκπομπής εξέφρασα την αντίθεσή μου με τον τρόπο που ορισμένοι άνθρωποι προσπαθούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους στο gay pride. Μπορώ να έχω κι εγώ το δικαίωμα ως ελεύθερος άνθρωπος να πιστεύω ότι κάποιοι άνθρωποι που πρωτοστατούν σε αυτό δεν καταφέρνουν να μεταφέρουν ένα τόσο ηχηρό μήνυμα και να διεκδικήσουν κάτι τόσο σοβαρό όπως τα ίσα δικαιώματα στον γάμο, στην εργασία, στην ασφάλεια, στην αποδοχή, στην αντίσταση στις διακρίσεις, στη βία και τον αποκλεισμό, κάνοντας διαγωνισμό ταχύτητας πάνω σε ψηλοτάκουνα; Έχω το δικαίωμα να πιστεύω ότι ο πραγματικός ακτιβισμός δεν είναι αυτό;
Στο pride το μήνυμα της διεκδίκησης και του αγώνα χάνεται πίσω από την εικόνα της υπερβολής. Αν το μήνυμα δε φτάνει σε εμένα που είμαι έτοιμη να το λάβω, αμφιβάλω αν θα διαρρήξει το τοίχος της ομοφοβίας που πράγματι υπάρχει.
Ο προβληματισμός λοιπόν δεν αφορά στην παρέλαση περηφάνιας, αλλά αν αυτή η περηφάνια μπορεί να κατοχυρωθεί για τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου. Μπορούμε να διαφωνούμε χωρίς να αμφισβητούμε ο ένας τις προθέσεις του άλλου; Ας υπάρχει χώρος για διάλογο με σεβασμό, ακόμη κι όταν δεν συμφωνούμε».
