Καλεσμένη της Γιολάντας Καλογεροπούλου ήταν η Χριστίνα Μπόμπα στο νέο επεισόδιο «Μαμά-δες» που προβλήθηκε το Σάββατο 7 Ιανουαρίου. Η γνωστή influencer μίλησε για τη γέννηση των παιδιών της, για την περίοδο του θηλασμού και για τον σύντροφο της ζωής της, Σάκη Τανιμανίδη.
Αρχικά η Χριστίνα Μπόμπα αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε τον πρώτο καιρό, μετά τη γέννηση των δίδυμων κοριτσιών της. «Το πρώτο δίμηνο ήμουν λες και με είχε πατήσει τρένο. Μιλούσαν δίπλα μου και εγώ σκεφτόμουν πόσο θήλασε η κάθε κόρη μου. Δηλαδή δεν επικοινωνούσα με το περιβάλλον. Γέννησα στο μαιευτήριο και ενώ μετά από λίγες ημέρες έπρεπε να φύγω, εγώ έλεγα στο Σάκη, σε παρακαλώ πες τους να μείνουμε λίγο ακόμα. Ένιωσα ανασφάλεια».
«Μετά τους πρώτους δύο μήνες άρχισα να απολαμβάνω τον θηλασμό, αλλά πάντα για μένα ήταν μια πρόκληση γιατί ήταν δύο τα παιδιά. Μπορεί να θέλανε να θηλάσουνε ταυτόχρονα. Έπρεπε να επιλέξω ποιο θα περιμένει κλαίγοντας. Ο Σάκης ήταν πάντα δίπλα μου. Και κυρίως με στήριζε. Το μυαλό τρώει τρελά κολλήματα όταν πρωτογεννάς».
Στη συνέχεια η influencer μίλησε για την εξωτερική της εμφάνιση και τις αλλαγές που παρατηρεί στο σώμα της μετά την εγκυμοσύνη. «Σωματικά ακόμα δεν έχω επανέλθει. Είμαι λίγα παραπάνω κιλά, το στήθος μου δεν είναι στη θέση που ήταν, το σώμα μου δεν είναι όσο σφιχτό ήταν, αλλά είμαι πολύ καλύτερα από άποψη αυτοπεποίθησης. Εμένα λοιπόν γύρισε ένας διακόπτης που έσβησε όλες τις ανασφάλειες. Και το ότι το σώμα μου δεν είναι το ίδιο, με κάνει χαρούμενη. Εννοείται ότι κάνω πάντα αυτά που κάνω, γυμνάζομαι, τρώω σωστά, κάνοντας και τις ατασθαλίες μου και όλα. Αλλά σωματικά έχει φύγει το μαστίγιο που είχα παλιότερα».
Τέλος, η Χριστίνα Μπόμπα αναφέρθηκε στην καθημερινότητα της οικογένειά της, τονίζοντας τη συγκίνηση και την ευγνωμοσύνη που αισθάνεται, όταν βλέπει τον Σάκη Τανιμανίδη να παίζει με τις κόρες τους. «Υπάρχουν κάποιες φορές μες στην καθημερινότητα ή μες στη ζωή μας, που βλέπω τον Σάκη με τα παιδιά, που παίζουνε, που κάνουν κάτι πάρα πολύ απλό και καθημερινό. Και σαν να βγαίνω έξω από τη ζωή μας, σαν να είμαι παρατηρητής, και αυτό με συγκινεί πάρα πολύ. Και εκείνες είναι οι στιγμές που νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη».
