Η κρεβατοκάμαρα της Christina Applegate έχει μετατραπεί σε ένα είδος καταφυγίου. Διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας το 2021 και πλέον, στα 54 της, περνά μεγάλο μέρος της ημέρας της στο κρεβάτι, καθώς ο πόνος δεν της επιτρέπει να κινείται εύκολα. Η καθημερινότητά της με τη 15χρονη κόρη της, Sadie, την οποία έχει αποκτήσει με τον σύζυγό της, τον μουσικό Martyn LeNoble, είναι πιο απαιτητική λόγω των μετακινήσεων για το σχολείο και τις δραστηριότητες.
«Θέλω να τη πηγαίνω εγώ. Είναι το αγαπημένο μου πράγμα. Είναι η μόνη στιγμή που έχουμε μαζί, οι δυο μας», λέει η Applegate. «Λέω στον εαυτό μου: Απλώς πήγαινέ τη με ασφάλεια και γύρνα σπίτι για να ξαναμπείς στο κρεβάτι. Και αυτό κάνω».
Παραδόξως, ο περιορισμός στο υπνοδωμάτιό της της έχει χαρίσει μια νέα ελευθερία να μιλά χωρίς φίλτρα για τη ζωή της.
«Η ζωή μου δεν είναι τυλιγμένη με φιόγκο», λέει η ηθοποιός, που παρουσιάζει το podcast MeSsy μαζί με τη φίλη και επίσης ηθοποιό Jamie-Lynn Sigler, η οποία επίσης πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας. «Οι ζωές των ανθρώπων, συγγνώμη για την έκφραση, καμιά φορά είναι γαμ… χάλια. Οπότε είμαι όσο πιο ειλικρινής και ωμή μπορώ».
Αυτή η ειλικρίνεια ξεκινά από τα απομνημονεύματά της με τίτλο You With the Sad Eyes, όπου αφηγείται τη δύσκολη παιδική της ηλικία στο διαβόητο Laurel Canyon του Λος Άντζελες, τη φήμη της στην εφηβεία, τις κακοποιητικές σχέσεις, τη μητρότητα και τις εμπειρίες της τόσο με τον καρκίνο του μαστού όσο και με τη σκλήρυνση κατά πλάκας, μια αυτοάνοση νόσο που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα.
«Όλοι προερχόμαστε από κάπου, κάποια μέρη πιο επώδυνα από άλλα, και έχει σημασία τι κάνεις με αυτό», λέει. «Αυτό δεν είναι ένα εμπνευσμένο βιβλίο, σε καμία περίπτωση. Αλλά μπορεί να εμπνεύσει».
Στην ίδια συνέντευξη αποκαλύπτει ότι τα παιδικά της χρόνια στο Laurel Canyon σημαδεύτηκαν από αστάθεια, κακοποίηση και παρενόχληση, ενώ παρακολουθούσε τη μητέρα της, την ηθοποιό Nancy Priddy, να παλεύει με τον εθισμό στην ηρωίνη και μια βίαιη σχέση με τον σύντροφο να στρέφεται αργότερα και εναντίον της ίδιας.
«Νομίζω ότι είχα κάπως τη χειρότερη κατάσταση από τα 3 έως τα 7, αλλά τέτοια πράγματα συνέβαιναν σε όλα μας τα σπίτια. Μονογονεϊκές μητέρες, άντρες που έμπαιναν κι έβγαιναν, ναρκωτικά. Είναι πάντα ωραίο να βλέπεις τη μαμά σου να κλαίει στο πάτωμα και να μη σε φροντίζει κανείς», λέει με μια πικρή διάθεση. Ακόμη κι όταν η καριέρα της στην υποκριτική άνθιζε, καθώς εδραίωσε τη θέση της ως το πορτοφόλι της οικογένειας με τον εμβληματικό της ρόλο ως Kelly Bundy στη δημοφιλή κωμική σειρά του Fox Παντρεμένοι με παιδιά, η Applegate βρέθηκε αντιμέτωπη με κι άλλες δύσκολες περιόδους στην προσωπική της ζωή, συμπεριλαμβανομένης μιας μακροχρόνιας σχέσης με κακοποιητικό σύντροφο που ξεκίνησε στο τέλος της εφηβείας της.
«Η μαμά μου έλεγε πάντα: Δεν γνώρισα ποτέ έναν junkie που να μην μου αρέσει. Και κάπως έτσι ζούσα κι εγώ», λέει. «Δεν ήμουν ποτέ με κάποιον που να είχε μια κανονική δουλειά. Ήμουν πάντα με αυτά τα πληγωμένα πουλιά που ήθελα να διορθώσω. Πάντα πίστευα ότι μπορούσα να το κάνω. Και ξέρεις κάτι; Δεν μπορείς. Οπότε, αν μπορώ να γίνω μάθημα για κάποιον…».
Ενώ η Applegate, που λανσάρει μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα, το Next in MS, όπου άλλοι μπορούν να μοιραστούν τις δικές τους εμπειρίες ζωής με την ασθένεια, επιμένει ότι η συγγραφή δεν ήταν ακριβώς καθαρτική, τα απομνημονεύματά της «μιλούν για ένα μικρό κορίτσι με θλιμμένα μάτια που κατέληξε να γίνει η Christina Applegate», λέει. «Και εξακολουθεί να έχει αυτά τα θλιμμένα μάτια. Όμως είναι ένας πιο δυνατός, διαφορετικός, ανθεκτικός άνθρωπος. Και αυτή είναι, ουσιαστικά, η ιστορία μου».
