Η σκηνοθέτις του Hamnet, Chloé Zhao, βρίσκει χρόνο να μάθει μια νέα δεξιότητα εν μέσω της προώθησης της τελευταίας της ταινίας για τη σεζόν των βραβείων.
Η Zhao δήλωσε στους New York Times ότι «πρόσφατα εκπαιδεύτηκα για να γίνω death doula (συνοδοιπόρος θανάτου)» στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς συζητούσε για την προσέγγιση της ταινίας στο πένθος.
Τι είναι η «Death Doula» (συνοδοιπόρος θανάτου); Πρόκειται για έναν μη ιατρικό επαγγελματία που παρέχει ολιστική υποστήριξη -συναισθηματική, πνευματική και πρακτική- σε ανθρώπους που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους, καθώς και στις οικογένειές τους. Όπως η μαία υποστηρίζει τη γέννηση, η συνοδοιπόρος θανάτου βοηθά στην πλοήγηση προς τον θάνατο, απομακρύνοντας τον φόβο και το ταμπού γύρω από το τέλος της ζωής.
Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Maggie O’Farrell του 2020, το Hamnet εστιάζει στην οικογένεια του William Shakespeare (Paul Mescal) καθώς αντιμετωπίζει τον θάνατο του γιου τους, Hamnet (Jacobi Jupe), όταν ήταν παιδί.
«Μόλις ολοκλήρωσα την εκπαίδευση Επιπέδου 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε μία από τις συνεδρίες, έπρεπε να μελετήσουμε τις αυτόχθονες κουλτούρες του κόσμου, πώς αντιμετωπίζουν τον θάνατο και τη διαδικασία του θανάτου τόσο σήμερα όσο και στο παρελθόν», είπε η Zhao, σημειώνοντας ότι εκείνη και η συγγραφέας του Hamnet, Maggie O’Farrell, συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ότι οι άνθρωποι στην εποχή του William Shakespeare πιθανότατα ένιωθαν το πένθος εξίσου έντονα όπως οι σύγχρονοι άνθρωποι.
«Μπορείς να δεις ότι το πένθος για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου δεν αλλάζει. Ωστόσο, η κοινωνική αντίληψη για τον θάνατο, ο χώρος που δίνεται στο πένθος και το πώς είναι ενσωματωμένο στον πολιτισμό και στην ιατρικοποίηση του θανάτου έχουν αλλάξει πάρα πολύ. Στον σύγχρονο κόσμο, όταν ο θάνατος δεν θεωρείται πλέον φυσικό μέρος της ζωής, επειδή τώρα αφορά στο να ζούμε όσο το δυνατόν περισσότερο, υπάρχει σχεδόν ντροπή γύρω από τον θάνατο», πρόσθεσε.
Η International End of Life Doula Association ορίζει το death doula ως κάποιον που «παρέχει εξατομικευμένη και συμπονετική υποστήριξη σε άτομα, οικογένειες και τον περίγυρό τους καθώς αντιμετωπίζουν και πλοηγούνται στον θάνατο».
Όταν η Zhao, νικήτρια δύο Όσκαρ, ρωτήθηκε γιατί ενδιαφέρεται να εργαστεί ως death doula, εκείνη απάντησε: «Επειδή φοβόμουν τον θάνατο όλη μου τη ζωή. Και ακόμη φοβάμαι».
«Και επειδή ήμουν τόσο φοβισμένη, δεν μπόρεσα να ζήσω πλήρως», πρόσθεσε. «Δεν μπόρεσα να αγαπήσω με την καρδιά μου ανοιχτή επειδή φοβόμουν τόσο πολύ να χάσω την αγάπη, η οποία είναι μια μορφή θανάτου».
Η Zhao δήλωσε σε συνέντευξή της στο Vanity Fair τον Νοέμβριο του 2025 ότι έχει βιώσει «απώλειες η μία μετά την άλλη» τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένου του τέλους μιας ρομαντικής σχέσης με τον Βρετανό διευθυντή φωτογραφίας Joshua James Richards, με τον οποίο συνεργάστηκε σε προηγούμενες ταινίες όπως τα Nomadland, The Rider και Songs My Brother Taught Me.
Μιλώντας στους Times, η Zhao υπαινίχθηκε ότι βίωσε «μια κρίση μέσης ηλικίας» στα 40 της, την οποία περιέγραψε ως «το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί, γιατί βρίσκεσαι στον δρόμο προς μια αναγέννηση».
