Ο Bob Dimtrov παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «For You». O στενός φίλος και συνεργάτης του Γιώργου Μαζωνάκη μίλησε μεταξύ άλλων για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο αείμνηστος τραγουδιστής τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
«Δεν είχα καμία επαφή με τη Βάσω. Μα δεν χρειαζόταν να έχω. Η Βάσω είναι αδερφή του Γιώργου Μαζωνάκη. That’s it. Ο Γιώργος δεν είχε με κανέναν επαφή. Δεν γνώρισε τα παιδιά της Μαρίας Μαζωνάκη. Δεν μίλαγε με την οικογένεια. Δεν είχε σχέση. Πώς να γνωρίσει τα παιδιά; Κατάλαβες;
Ήταν πολύ μόνος. Να ξέρεις ότι είχα να μιλήσω με το Γιώργο οχτώ μήνες και πριν πέντε μήνες, όταν μπαίνω στο σπίτι, μου λέει: “Να σου πω κάτι; Έχω να μιλήσω σε άνθρωπο εφτά μέρες”. Του λέω: “Τι λες;” Δεν το είπε για να τον λυπηθείς. Το είπε για να καταλάβεις πόσο δυνατός είναι. Λέω γι’ αυτό σε γουστάρω. Είχε ανάγκη από αληθινή αγάπη και το είχε παράπονο.
Σταματήσαμε να μιλάμε γιατί εγώ ήμουν στη μέση. Μίλαγα με την οικογένεια. Η μάνα του και ο πατέρας του δε σταμάτησαν να ψάχνουν τον Γιώργο. Και αυτό το λέω γιατί η μάνα του κάθε μέρα τον έπαιρνε τηλέφωνο. Του λέω: “Η μάνα σου είναι. Δε θα το σηκώσεις;” Μου λέει: “Όχι”. Το άρεσε που τον αναζητάνε. Αυτοί οι άνθρωποι δε σταμάτησαν ποτέ να τον αγαπάνε. Η Μαρία, για παράδειγμα, η αδερφή του, κάθε μέρα με έπαιρνε. Μου λέει: “Μπομπ, τι κάνει ο Γιώργος;”. Έπαιρνε εμένα και ο Γιώργος τους ακύρωνε», είπε αρχικά ο Bob Dimitrov.
“Έπρεπε να μπει σε ψυχιατρείο”
Και πρόσθεσε: «Πέρσι τον Αύγουστο παραφέρθηκε ο Γιώργος και η Μαρία είπε: “Τέλος”. Χρειαζόταν βοήθεια ο Γιώργος, παιδιά. Σας το λέω. Είχε φτάσει σε σημείο… έπρεπε να μπει σε ψυχιατρείο. Σας το λέω εγώ. Και σταμάτησε να μου μιλάει γιατί θεωρούσε ότι πήγα και υπέγραψα και εγώ. Εγώ συμφώνησα, δεν υπέγραψα.
Αυτός ήταν ο τρόπος μόνο. Έπρεπε να μπει. Μακάρι αν είχε μπει εκεί και έμενε, πιστεύω ότι δεν θα είχαμε φτάσει στο σημείο αυτό. Πρώτα γίνεται η αγωγή, ξέρεις, στο ψυχιατρείο και μετά κάνεις αποτοξίνωση. Βγήκε μετά από τρεις, τέσσερις μέρες και όλοι λέγανε: “Μπράβο Γιώργο, είμαστε μαζί σου!” . Όχι παιδιά, ο Γιώργος δεν ήταν καλά τότε.
Ήταν χάλια. Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι πέρναγα. Τον αγαπούσα και ήμουν δίπλα. Ήταν ένα παιδί άρρωστο. Η λογική του υπήρχε, όμως υπήρχε και παράνοια. Ήταν πολύ δύσκολο να το αντικρίσεις αυτό. Μετά όμως, όταν βγήκε και έφτασε τώρα στο σήμερα, στο τώρα, που το κατάλαβε ο ίδιος. Απλά το κατάλαβε αργά. Κατάλαβες τι λέω; Ότι ο Γιώργος ήθελε τώρα να καθαρίσει. Γιατί ξέρεις είδε ότι είναι μόνος του. Δεν γίνεται όλοι να είμαστε τρελοί και αυτός να είναι ο σωστός».
