H Αιμιλία Υψηλάντη ήταν καλεσμένη στην εκπομπή “Buongiorno” την Τετάρτη του Πάσχα με αφορμή την παραστασιακή αφήγηση «AI-MILIA» που θα παρουσιαστεί στο θέατρο Αργώ από τις 25 Απριλίου. Η καταξιωμένη ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για τη ζωή της, το θέατρο, αλλά και για την απώλεια της κόρης της, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2022 σε ηλικία 55 ετών.
«Για εμένα το θέατρο πρέπει να γεννάει χαρά. Πολλοί νομίζουν ότι κάνω αυτόν τον μονόλογο για να απαλλαγώ από το προσωπικό μου βάρος μια σοβαρής απώλειας που είχα. Όχι όμως, δεν το κάνω για αυτό. Την απώλεια την ανασύρω μόνο μια στιγμή μέσα στο έργο γιατί τα σημαντικά γεγονότα δεν καταλαμβάνουν μεγάλο χώρο, πάνε σε βάθος και δεν χρειάζεσαι πολλά λόγια για να τα εκφράσεις», είπε αρχικά η Αιμίλια Υψηλάντη.
“Χρειάζεται το χαμόγελο στη ζωή και κάποια κόλπα για να επιβιώνεις”
Και συνέχισε: «Τι είναι νεότητα; Γιατί μέσα στη νεότητα μπορεί να υπάρχει πολύ γήρας και το αντίστροφο. Σημασία έχει πως αποφασίζει ο άνθρωπος να αντιμετωπίζει τη ζωή που έχει τώρα. Τη ζωή την αντιμετωπίζω με σωφροσύνη. Χρειάζεται το χαμόγελο στη ζωή και κάποια κόλπα για να επιβιώνεις. Το καμαρίνι είναι λίγο μοναστήρι, θέλω να είναι λίγο απρόσωπο.
Για να μεταμορφωθώ σε έναν ρόλο πρέπει να περάσω από μία κατάσταση ουδετερότητας, αλλιώς θα με επηρεάσει. Θέλω να αφήσω τον εαυτό μου στο κενό για να πάω κάπου αλλού».
Και κατέληξε η Αιμιλία Υψηλάντη: «Είμαι γέννημα θρέμμα μίας άλλης εποχής. Είμαι παιδί δύο εκπαιδευτικών, η πρώτη κόρη της οικογένειας, που σημαίνει ότι έχεις αίσθηση καθήκοντος. Ήμουν από μικροαστική οικογένεια, προφυλαγμένη. Ήμασταν σε ένα κουκούλι, σε μία αγκαλιά.
Έζησα και την έντονη ζωή. Όταν ήμουν ηθοποιός τα πρώτα χρόνια με θυμάμαι να μην κοιμάμαι τα βράδια. Πήγαινα κατευθείαν για πρωινό στο Χίλτον μετά από τα μπουζούκια. Ήμουν πάντα σοβαρή, αλλά μου άρεσαν πολύ οι παρέες. Δεν μου αρέσει καθόλου να μένω στο σπίτι, η ζωή είναι έξω. Ο σύζυγός μου είναι ακριβώς το αντίθετο, δεν ακολουθεί. Είναι περίεργο πως κάποιοι άνθρωποι σμίγουν με τα αντίθετά τους».
