O δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από τη συνύπαρξη της Μαίρης Αρώνη με την ξαδέρφη της Βάσω Μανωλίδου στη θεατρική παράσταση «Μαρία Στιούαρτ» το 1955.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Στην Πλάκα, δυο σπίτια δίπλα δίπλα, δυο πρώτες ξαδέρφες κι ένας κοινός κόσμος που από νωρίς έμοιαζε με θέατρο. Η Βάσω Μανωλίδου και η Μαίρη Αρώνη μεγάλωσαν μαζί, στήνοντας παραστάσεις στην ταράτσα του σπιτιού τους και ανακαλύπτοντας μέσα από το παιχνίδι τη σκηνή που θα γινόταν αργότερα το μεγάλο τους σπίτι. Οι παιδικές εκείνες εικόνες έγιναν η πρώτη σελίδα μιας παράλληλης πορείας, γεμάτης υψηλή τέχνη, αφοσίωση και βαθιά αγάπη.
Η Βάσω αφιέρωσε σχεδόν πενήντα χρόνια στο Εθνικό Θέατρο. Η Οφηλία στον «Άμλετ», η βασίλισσα Μαρία στη «Μαρία Στιούαρτ» και η Ουίννυ στις «Ευτυχισμένες μέρες» του Μπέκετ, φανερώνουν το τεράστιο υποκριτικό της εύρος και τη σπάνια ευαισθησία της. Η τελευταία της εμφάνιση, το 1980, υπήρξε ένας μεγάλος υποκριτικός άθλος. Μόνη στη σκηνή, σχεδόν θαμμένη σε έναν φωτισμένο αμμόλοφο, κράτησε ζωντανό έναν απαιτητικό μονόλογο εξήντα σελίδων.
Η Μαίρη πρωτοεμφανίστηκε επαγγελματικά με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη και σύντομα αναδείχθηκε σε πρωταγωνίστρια. Υπηρέτησε το Εθνικό και το ελεύθερο θέατρο, ερμηνεύοντας με ξεχωριστή δύναμη έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Η Ελισάβετ στη «Μαρία Στιούαρτ», η Αρκάντινα στον «Γλάρο» και οι ηρωίδες του Αριστοφάνη, μαρτυρούν την μεγάλη υποκριτική της δεινότητα. Δίδαξε επίσης στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και άφησε τη δική της ξεχωριστή παρουσία στον κιν/φο.
Η φωτογραφία, τις συναντά το 1955 στη «Μαρία Στιούαρτ» του Σίλερ, σε μια μεγαλειώδη θεατρική στιγμή του Εθνικού σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Η Βάσω ερμήνευε τη Μαρία Στιούαρτ, βασίλισσα της Σκωτίας και η Μαίρη την Ελισάβετ, βασίλισσα της Αγγλίας. Η παράσταση γνώρισε μεγάλη αποδοχή και η συνάντηση των δύο σπουδαίων ηθοποιών στη σκηνή έμεινε ως μία από τις ξεχωριστές στιγμές του ελληνικού θεάτρου, σημείο αναφοράς για την ιστορία του.
Υπήρξαν αγαπημένες ως το τέλος, έκαναν πολλή παρέα και μοιράστηκαν στιγμές και σκηνές. Εκλεπτυσμένες, φινετσάτες και με σπάνιο καλλιτεχνικό ήθος, έγιναν δύο κορυφαία κεφάλαια του ελληνικού θεάτρου. Στις 16 Ιουλίου 1992, η Μαίρη Αρώνη έφυγε στον ύπνο της, στο εξοχικό της αγαπημένης της ξαδέρφης, στο Πόρτο Ράφτη. Έτσι έκλεισε, μέσα σε τόπο αγαπημένο, ένας κύκλος ζωής που είχε αρχίσει δίπλα δίπλα στην Πλάκα”.