Όταν ένα παιδί αγαπά το ποδόσφαιρο, είναι φυσικό οι γονείς να θέλουν να το βοηθήσουν να γίνει καλύτερο. Κάπου εκεί, όμως, μπορεί εύκολα να αρχίσει η υπερβολή: περισσότερες προπονήσεις, έξτρα ασκήσεις, διατροφή με όλο και περισσότερους κανόνες και, πριν καλά καλά το παιδί μεγαλώσει, συζητήσεις για το αν «έχει μέλλον».
Οι ανάγκες ενός μικρού ποδοσφαιριστή αλλάζουν σημαντικά από τα 6 μέχρι τα 16. Στα πρώτα χρόνια προέχει η κίνηση και η χαρά του παιχνιδιού. Αργότερα έρχονται η δύναμη, η ταχύτητα και η πιο συστηματική προπόνηση. Σε όλες τις ηλικίες, όμως, ύπνος, φαγητό και ξεκούραση παραμένουν εξίσου σημαντικά.
Οι παρακάτω συμβουλές προέρχονται από τη SeatPin και τον personal trainer Lee Mitchell και έχουν διασταυρωθεί με οδηγίες για την αθλητική ανάπτυξη παιδιών και εφήβων.
6–9 ετών: Αφήστε το παιδί να κινηθεί
Σε αυτή την ηλικία δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζετε το παιδί σαν μικρό επαγγελματία ποδοσφαιριστή.
Τρέξιμο, άλματα, ισορροπία, αλλαγές κατεύθυνσης και συντονισμός είναι πολύ πιο χρήσιμα από ένα αυστηρό πρόγραμμα που επικεντρώνεται αποκλειστικά στο ποδόσφαιρο. Ακόμη καλύτερα, αφήστε το να δοκιμάσει και άλλα αθλήματα. Ποδήλατο, κολύμπι, στίβος ή οποιαδήποτε δραστηριότητα το κάνει να κινείται είναι μέρος της ίδιας εικόνας.
Η FIFA, άλλωστε, δίνει στα μικρότερα παιδιά μεγάλη έμφαση στο παιχνίδι και στη συμμετοχή, αντί για προπονήσεις που θυμίζουν εκείνες μεγαλύτερων αθλητών.
Σε αυτές τις ηλικίες το πιο σημαντικό είναι να αγαπήσει την κίνηση. Αν περιμένει κάθε προπόνηση με χαρά, είστε ήδη σε καλό δρόμο.
10–12 ετών: Ύπνος, φαγητό και σωστή τεχνική
Το παιδί μεγαλώνει και αρχίζει να καταλαβαίνει καλύτερα το σώμα του. Είναι καλή στιγμή να μάθει και μερικές απλές συνήθειες που θα το βοηθήσουν αργότερα.
Να κοιμάται αρκετά, να πίνει νερό μέσα στην ημέρα, να τρώει κανονικά και να έχει ημέρες χωρίς έντονη προπόνηση. Μπορεί επίσης να δουλέψει την κινητικότητα και βασικές ασκήσεις με το βάρος του σώματος, πάντα με σωστή τεχνική.
Δεν χρειάζεται κάθε απόγευμα να είναι γεμάτο με ποδόσφαιρο. Το σχολείο, το παιχνίδι με φίλους και ο ελεύθερος χρόνος παραμένουν μέρος της ζωής ενός παιδιού.
13–15 ετών: Τώρα αλλάζει το σώμα
Αυτή είναι η ηλικία στην οποία οι διαφορές ανάμεσα στα παιδιά μπορεί να γίνουν πολύ έντονες. Κάποιο μπορεί να έχει ήδη ψηλώσει και δυναμώσει, ενώ κάποιο άλλο να βρίσκεται ακόμη στην αρχή της εφηβείας.
Γι’ αυτό η σύγκριση μεταξύ συνομηλίκων δεν λέει πολλά.
Η προπόνηση δύναμης μπορεί πλέον να γίνει πιο οργανωμένη, αρκεί να είναι κατάλληλη για την ηλικία και να γίνεται με σωστή επίβλεψη. Ασκήσεις για τα πόδια και τον κορμό, άλματα, σπριντ, αλλαγές κατεύθυνσης και ασκήσεις ισορροπίας μπορούν να βοηθήσουν έναν νεαρό ποδοσφαιριστή να γίνει πιο δυνατός και πιο σταθερός στις κινήσεις του.
Δεν χρειάζεται, πάντως, να κυνηγά το μεγαλύτερο βάρος ή να προπονείται σαν ενήλικας. Η τεχνική της άσκησης έχει μεγαλύτερη σημασία από το νούμερο που γράφει ένα μηχάνημα ή μια μπάρα.
Και κάτι ακόμη: σε αυτή την ηλικία η διαφορά στο ύψος και στη σωματική ανάπτυξη δεν σημαίνει απαραίτητα διαφορά στο ταλέντο. Ένα παιδί μπορεί να προηγείται σωματικά σήμερα και να μην έχει το ίδιο πλεονέκτημα δύο χρόνια αργότερα.
Από τα 16: Περισσότερη εξειδίκευση
Όσο μεγαλώνει ένας ποδοσφαιριστής, η προπόνηση μπορεί να γίνει πιο συγκεκριμένη.
Η ταχύτητα, η εκρηκτικότητα, η δύναμη, η αντοχή στα επαναλαμβανόμενα σπριντ και η κινητικότητα αποκτούν μεγαλύτερο ρόλο. Ανάλογα με τη θέση του στο γήπεδο, μπορεί να χρειάζεται διαφορετικά πράγματα ένας τερματοφύλακας από έναν ακραίο επιθετικό ή έναν μέσο.
Σε αυτή τη φάση αξίζει επίσης να μάθει κάτι που θα του χρειαστεί για πολλά χρόνια: τι κάνει και γιατί το κάνει. Να καταλαβαίνει, δηλαδή, γιατί χρειάζεται μια συγκεκριμένη άσκηση, γιατί πρέπει να ξεκουραστεί ή γιατί η διατροφή του επηρεάζει την προπόνησή του.
Σταδιακά, η φροντίδα του σώματος περνά περισσότερο και στα δικά του χέρια.
Η ξεκούραση είναι μέρος της προπόνησης
Ένα παιδί που αγαπά το ποδόσφαιρο μπορεί να θέλει να παίζει συνέχεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι το σώμα του μπορεί να ακολουθεί πάντα.
Ο επαρκής ύπνος, η σωστή διατροφή, η ενυδάτωση και οι ημέρες ξεκούρασης βοηθούν το σώμα να ανταποκριθεί στην προπόνηση. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει να δίνεται προσοχή στην υπερβολική επιβάρυνση, καθώς οι επαναλαμβανόμενες προπονήσεις χωρίς αρκετή αποκατάσταση μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο τραυματισμών από υπέρχρηση.
Επίμονη κόπωση, επαναλαμβανόμενος πόνος, αλλαγές στη διάθεση ή πτώση της απόδοσης δεν είναι πράγματα που πρέπει απλώς να αγνοούνται επειδή «έτσι είναι η προπόνηση». Αν επιμένουν, χρειάζεται συζήτηση με τον προπονητή και, όταν υπάρχει λόγος, με παιδίατρο ή επαγγελματία υγείας με εμπειρία στον αθλητισμό.
Τι βάζουμε στο πιάτο;
Δεν χρειάζεται ειδική «αθλητική» διατροφή για ένα παιδί που παίζει ποδόσφαιρο.
Χρειάζεται αρκετό φαγητό και ποικιλία. Υδατάνθρακες για ενέργεια, πρωτεΐνη, καλά λιπαρά, φρούτα και λαχανικά και αρκετά υγρά αποτελούν τη βάση.
Το θέμα της επαρκούς πρόσληψης ενέργειας είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην παιδική και εφηβική ηλικία, επειδή το σώμα δεν καλείται μόνο να ανταποκριθεί στην προπόνηση αλλά και να μεγαλώσει. Η FIFA επισημαίνει ότι οι νεαροί ποδοσφαιριστές μπορεί να μην καλύπτουν πάντα τις ανάγκες τους σε ενέργεια, ιδιαίτερα όταν έχουν αυξημένο προπονητικό φόρτο.
Τα συμπληρώματα δεν είναι η λύση κάθε φορά που ένα παιδί κουράζεται ή θέλει να βελτιώσει την απόδοσή του. Αν υπάρχει πραγματική ανάγκη, αυτό είναι θέμα που πρέπει να συζητηθεί εξατομικευμένα με παιδίατρο ή διαιτολόγο.
Το παιδί δεν είναι ο επόμενος Mbappé
Ο Kylian Mbappé είναι ένα από τα πρότυπα που βλέπουν καθημερινά εκατομμύρια παιδιά. Το να θέλει ένα παιδί να του μοιάσει είναι απολύτως φυσιολογικό. Άλλο όμως η έμπνευση και άλλο η αντιγραφή της ζωής ενός επαγγελματία.
Ο Mbappé έχει στη διάθεσή του ολόκληρη ομάδα ανθρώπων που παρακολουθεί την προπόνηση, τη φυσική του κατάσταση, τη διατροφή, την αποκατάσταση και το αγωνιστικό του πρόγραμμα. Ένα παιδί 10 ετών δεν χρειάζεται κάτι αντίστοιχο.
Χρειάζεται να παίξει, να μάθει, να δοκιμάσει, να κάνει λάθη και να ξαναπροσπαθήσει.
Και αν τελικά δεν γίνει επαγγελματίας;
Αυτό ίσως αξίζει να το θυμούνται περισσότερο οι γονείς.
Δεν χρειάζεται κάθε παιδί που ξεχωρίζει στο γήπεδο να καταλήξει σε επαγγελματική ομάδα. Μπορεί να αλλάξει γνώμη, να προτιμήσει άλλο άθλημα, να σταματήσει για ένα διάστημα ή απλώς να συνεχίσει να παίζει επειδή του αρέσει.
Ο ρόλος των γονιών δεν είναι να αποφασίσουν από νωρίς μέχρι πού θα φτάσει. Είναι να δημιουργήσουν τις συνθήκες ώστε να μπορεί να εξελιχθεί χωρίς να αισθάνεται ότι κάθε προπόνηση είναι μια εξέταση για το μέλλον του.
Γιατί, πριν γίνει ποδοσφαιριστής, είναι παιδί. Και αυτό δεν πρέπει να χαθεί μέσα στην προσπάθεια να γίνει καλύτερος στο ποδόσφαιρο.
Δείτε επίσης:
Η Λουκία, ο Jack Grealish και μια στιγμή στο Super Cup που μίλησε για τη συμπερίληψη
Kylian Mbappé: Αφήνει τη Nike για την On – H μεγάλη μεταγραφή των sports
