Η Άριελ Κωνσταντινίδη βρέθηκε καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή «The Mute Project». Η γνωστή ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ως μητέρα τριών παιδιών, το διαζύγιό της και τις απώλειες.
«Αυτή την περίοδο είμαι ζορισμένη κι αυτό εννοείται ότι έχει να κάνει με το μωρό που έχει έρθει στη ζωή μου. Παράλληλα όμως, έχω και τις υποχρεώσεις με τους γιους μου, οι οποίες περνάνε όλες από εμένα. Από τη μία μου αρέσει να έχω ευθύνες αλλά από την άλλη πολλές φορές μαζεύονται πολλά. Πρέπει να πάρω γρήγορες αποφάσεις και είμαι καλή σε αυτό», είπε αρχικά η Άριελ Κωνσταντινίδη.
“Τα παιδιά μου ήξεραν από την πρώτη μέρα της ζωής τους ότι η οικογένειά μας δεν έχει ολοκληρωθεί”
Για το διαζύγιο από τον πατέρα των δίδυμων παιδιών της, η ηθοποιός ανέφερε: «Ένιωθα μόνη μου μέσα στον γάμο. Ένιωθα ότι είχα και άλλο ένα παιδί, το οποίο μου έφερνε όλη την ώρα προβλήματα και εμπόδια. Εγώ τότε πίστευα ότι θα περάσει ο καιρός και θα ωριμάσει.
Όταν γεννήθηκαν τα αγόρια έπεισα τον εαυτό μου ότι ο λόγος που πήρα την απόφαση να χωρίσω ήταν αυτά, εγώ όμως, το έκανα για εμένα. Τα παιδιά μου ήξεραν από την πρώτη μέρα της ζωής τους ότι η οικογένειά μας δεν έχει ολοκληρωθεί. Το έλεγα και το άφηνα αυτό σαν ιστορία. Ξέρουν επίσης ότι μπορεί και να παντρευτώ ξανά. Θα ήθελα να έχω μια συντροφιά».
Και πρόσθεσε η Άριελ Κωνσταντινίδη: «Ήθελα ανέκαθεν παιδιά και ήθελα να κάνω δίδυμα. Στα 20 – 30 άλλαξε λίγο αυτό γιατί ένιωθα ανίκανη να κάνω παιδιά και επίσης είχα και την καριέρα μου και τη ζωή μου. Μετά αυτό άλλαξε ξανά όταν ήμουν 30 ετών και πήρα την απόφαση να κάνω μια έκτρωση.
Έμεινα έγκυος με τον τότε σύντροφο μου και δεν το περιμέναμε. Τότε η μητέρα μου, μου είπε “θα το μεγαλώσω εγώ, εσύ είσαι ανίκανη”. Όταν αυτό λοιπόν το είδα μπροστά μου να γιγαντώνεται είπα “με τίποτα” και προχώρησα σε άμβλωση. Ήταν πολύ συνειδητή απόφαση. Τότε μπήκα στη διαδικασία να απεξαρτηθώ από όλο αυτό το περιβάλλον».
Και κατέληξε η Άριελ Κωνσταντινίδη: «Στα 42 που είχα μια αποβολή και εκεί ένιωσα ότι έκλεισε ο κύκλος της μητρότητας για εμένα. Η απώλεια με είχε καταρρακώσει και για ένα με δύο μήνες ήμουνα με κλειστά μάτια και το μόνο που έκανα ήταν να τρώω και να κάνω μπάνιο. Η απώλεια ήταν οδυνηρή».
