Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία με τη Μάρθα Καραγιάννη και τον Βασίλη Κωνσταντίνου να ποζάρουν σε ανέμελες και ευτυχισμένες στιγμές στις αρχές της δεκαετίας του ’80.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Η Μάρθα Καραγιάννη και ο Βασίλης Κωνσταντίνου στις αρχές της δεκαετίας του ’80, σε ανέμελες και ευτυχισμένες στιγμές της κοινής πορείας τους, στα χρόνια του μεγάλου έρωτα που τους ένωσε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια και τους καθιέρωσε ως ένα από τα πιο αγαπητά ζευγάρια της ελληνικής καλλιτεχνικής και αθλητικής ζωής. Λίγες σχέσεις στον χώρο της τέχνης και του αθλητισμού αγαπήθηκαν τόσο πολύ από το κοινό όσο εκείνη της Μάρθας και του Βασίλη.
Χώρισαν λίγους μήνες πριν από τον γάμο τους
Η γνωριμία τους το 1973 έμελλε να εξελιχθεί σε έναν από τους πιο ξεχωριστούς δεσμούς της εποχής. Εκείνη, μια από τις πιο δημοφιλείς πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Εκείνος, ο εμβληματικός τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ελλάδας. Δύο άνθρωποι από διαφορετικούς κόσμους που βρήκαν κοινό βηματισμό και πορεύτηκαν μαζί για δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Η Μάρθα στάθηκε στο πλευρό του σε σημαντικές στιγμές της ποδοσφαιρικής του διαδρομής. Ο ίδιος είχε αποκαλύψει πως σε μια δύσκολη περίοδο, όταν σκεφτόταν να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο, εκείνη τον ενθάρρυνε να συνεχίσει, υπενθυμίζοντάς του πως το άθλημα αποτελούσε κομμάτι της ύπαρξής του. Με την ίδια τρυφερότητα μιλούσε πάντοτε για την καλοσύνη, το ήθος και την αφοσίωσή της στους ανθρώπους που αγαπούσε. Παρότι η σχέση τους ολοκληρώθηκε το 1985, λίγους μήνες πριν από τον γάμο τους, τα συναισθήματα παρέμειναν ζωντανά.
Η ίδια είχε δηλώσει πως αγαπήθηκαν βαθιά και πως μετά τον χωρισμό τους διατήρησαν μια ουσιαστική φιλία. «Αγαπηθήκαμε πολύ και γι’ αυτό μείναμε φίλοι», είχε πει χαρακτηριστικά, εκφράζοντας παράλληλα την εκτίμησή της για την οικογένεια που δημιούργησε αργότερα ο Βασίλης Κωνσταντίνου. Ακόμη και μετά την απώλειά της, εκείνος μιλούσε για τη Μάρθα ως τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Με συγκίνηση θυμόταν τις κοινές τους στιγμές, την αγάπη της για το θέατρο και την απλόχερη προσφορά της στους ανθρώπους γύρω της. Μια σχέση που άλλαξε μορφή με τα χρόνια, διατηρώντας όμως μέχρι το τέλος τη ζεστασιά, την εκτίμηση και την αγάπη που τους ένωσε”.
