Ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε στο Instagram μια σπάνια φωτογραφία από το 1969 στην οποία ο Αλέκος Αλεξανδράκης ποζάρει με τον τετράχρονο γιο του για το περιοδικό “Φαντάζιο” στο σπίτι του στη Γλυφάδα.
Γράφει ο Άρης Λουπάσης στην ανάρτησή του:
“Ο Αλέκος Αλεξανδράκης τον Σεπτέμβριο του 1969 με τον τετράχρονο γιο του Βάσια, φωτογραφίζεται για το περιοδικό Φαντάζιο στο σπίτι του στη Γλυφάδα, σε μια περίοδο όπου η προσωπική του ζωή βρισκόταν σε ένα κρίσιμο μεταίχμιο. Εκείνη την εποχή ήταν ακόμη παντρεμένος με την Ελβετίδα Βερένα Γκάουερ, την τέταρτη από τις συνολικά τέσσερις συζύγους του, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Βάσια και τη μικρή Γιοχάνα.
Λίγους μήνες νωρίτερα, το καλοκαίρι του 1969, είχε συνεργαστεί στο θέατρο Μετροπόλιταν με τη Νόνικα Γαληνέα στο έργο «Μεγάλα χρόνια» του Γιώργου Ρούσσου, μια συνεργασία που έμελλε να αλλάξει ριζικά τη ζωή του. Μέσα από την καθημερινή επαφή και τη σκηνική τους συνύπαρξη γεννήθηκε ένας έντονος έρωτας, ο οποίος σύντομα οδήγησε στον χωρισμό του από τη Βερένα Γκάουερ, η οποία επέστρεψε στην Ελβετία μαζί με τα παιδιά τους. Η Νόνικα μπήκε στη ζωή του με ορμή, καθορίζοντας μια νέα πορεία που τους κράτησε μαζί μέχρι το 1991.
Η γνωριμία του με τη Βερένα είχε ξεκινήσει το 1964 στη Ρόδο στα γυρίσματα της ταινίας «Το δόλωμα», όπου βρισκόταν μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στο ξενοδοχείο «Miramare», εκεί όπου διέμενε η παραγωγή, η Βερένα εργαζόταν στη ρεσεψιόν και η καθημερινή επαφή οδήγησε σε έναν δυνατό δεσμό που σύντομα πήρε τον δρόμο της κοινής ζωής. Στη συνέντευξη που παραχώρησε,ο αξέχαστος ηθοποιός στο Φαντάζιο, μιλούσε με απλότητα για την καθημερινότητα και την υποκριτική του τέχνη, αφήνοντας να φανεί μια πλευρά γνήσια και ανεπιτήδευτη, ενώ ταυτόχρονα έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέατρο, αφιερώνοντας εκεί το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργικής του ενέργειας.
Με χαμηλούς τόνους και αποστάσεις από την υπερβολική προβολή, διατήρησε ένα προφίλ που συνδύαζε κύρος και διακριτικότητα. Υπήρξε ένας αληθινός κύριος, ένας τζέντλεμαν σε κάθε του έκφραση, στην προσωπική του ζωή, στο θέατρο και στην κινηματογραφική του πορεία, με ήθος που ενέπνεε σεβασμό και μια σιωπηλή δύναμη που χαρακτήριζε κάθε του εμφάνιση”.
