Ο Αλέκος Συσσοβίτης ήταν καλεσμένος στην εκπομπή “Happy Day” τη Δευτέρα. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε μεταξύ άλλων για την προσωπική του ζωή, αλλά και ττην περίοδο που εγκατέλειψε τη δουλειά του για να φροντίσει τον πατέρα του, λίγο πριν φύγει από τη ζωή.
«Νομίζω κανείς άνθρωπος αν ερωτηθεί “είσαι παντρεμένος, δεν είσαι, είσαι single, είσαι μονογαμικός, πολυγαμικός”, δεν χαίρεται να απαντήσει. Νιώθει ότι αστυνομεύεται εκείνη τη στιγμή. Νομίζω ότι, αντιστοίχως, αν θέσω εγώ την ερώτηση σε σένα, το ίδιο άβολα θα νιώσεις κι εσύ. Γιατί να θεωρούμε ότι ο κόσμος έχει πολύ μεγάλη ανάγκη να μάθει για την προσωπική μας ιδιωτική ζωή; Τι προξενιά θα κάνουμε; Δηλαδή τι θα βγει; Δεν χρειάζεται να ξέρει τα πάντα για εμάς ο κόσμος», είπε αρχικά ο Αλέκος Συσσοβίτης για την προσωπική του ζωή.
Η συγκινητική εξομολόγηση για τους γονείς του
Σε άλλο σημείο της κουβέντας, ο ηθοποιός προχώρησε σε μια συγκινητική εξομολόγηση για τους γονείς του: : «Η μνήμη της μάνας και του πατέρα -γιατί βάζω και τον πατέρα μου, πολλές φορές με συγκινεί περισσότερο ο πατέρας μου- είναι πάρα πολύ σημαντικές αυτές οι μνήμες. Γιατί επαναλαμβάνω, θυμόμαστε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε. Το αρχετυπικό, πρωτότυπο πλαίσιο είναι καλό να το θυμάται κανείς.
Κι εγώ ακούω συνέχεια ότι, ξέρεις, “δεν μιλάω με τον πατέρα μου, δεν μιλάω με τη μάνα μου, δεν μιλάω με τα αδέλφια μου, έχουμε τα κληρονομικά, κάνουμε εκείνο”… Αυτά, επαναλαμβάνω, είναι οι μικρότητες τις οποίες καλούμαστε να ξεπεράσουμε. Και να συγχωρέσουμε. Και ουσιαστικά να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας.
Και κατέληξε ο Αλέκος Συσσοβίτης: «Η άλλη είναι η αφορμή να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας ανασφάλειες. Αυτή η δοτικότητα… ως προς τον άνθρωπο που πάσχει, όταν φτάνει σε αυτή την ηλικία… Και μάλιστα να ‘ρθει κοντά στον θάνατο και να τον αντικρίσει. Δηλαδή εγώ έκλεισα τις δουλειές μου, πήγα στη Θεσσαλονίκη και κάθισα 4 μήνες στο κρεβάτι με τον πατέρα μου. 4 μήνες. Δεν τον άφησα από κοντά ούτε λεπτό. Θεωρώ ότι είναι από τις σημαντικότερες στιγμές στη ζωή μου.
Αντίστοιχα με τη μητέρα μου, που έφυγε από Αλτσχάιμερ, φροντίσαμε κι εγώ κι η αδερφή μου να κάνουμε το καλύτερο δυνατό, όσο αντέχαμε και μπορούσαμε, μέχρι να της βρούμε μια γυναίκα που πραγματικά έκατσε 24 ώρες δίπλα της, αλλά εμείς ήμασταν πάντα εκεί. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο για μένα από αυτή την περίοδο».
