Η Ελένη Ζιώγα ήταν καλεσμένη στην εκπομπή “Buongiorno” την Παρασκευή 27 Μαρτίου με αφορμή τον ρόλο της στη σειρά του Mega “Οι Αθώοι”. Η ηθοποιός, στιχουργός, συγγραφέας και σεναριογράφος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και στον γάμο της, με τον σύζυγό της και γνωστό σκηνοθέτη, Νίκο Κουτελιδάκη.
Η εξομολόγηση για τον γάμο της
«Την κόρη μου την απέκτησα 19 ετών. Είχα ήδη παντρευτεί. Παντρεύτηκα στα 17 μου. Εκείνη την εποχή θεωρούνταν επανάσταση αυτό. Δεν κλεφτήκαμε. Κλεφτήκαμε με τη γενική έννοια του όρου. Δεν είναι ότι υπήρχε τέτοιο απαγορευτικό από το σπίτι. Ήταν γενικώς λίγο ξεχαρβαλωμένα τα πράγματα, οπότε μέσα εκεί βρήκαμε την ευκαιρία και…
Συνεχίσαμε και πήγαμε μαζί σχολείο. Τις δυο τελευταίες τάξεις τις τελειώσαμε μαζί, ενώ ήμασταν παντρεμένοι. Είναι το έργο της ζωής μου. Οικονομικά τα βγάζαμε πέρα με τα οικονομικά βοηθήματα δεξιά και αριστερά. Εγώ δούλεψα αμέσως, δούλευα παράλληλα. Έκανα baby sitting. Ό,τι βρισκόταν το έκανα. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί να μη δουλεύει ο άνθρωπος. Μου άρεσε πάρα πολύ να δουλεύω σε οποιαδήποτε δουλειά», είπε αρχικά η Ελένη Ζιώγα.
«Όταν χώρισαν οι γονείς μου, για μένα ήταν σοκαριστικό ότι έφυγε ο πατέρας μου»
Η Ελένη Ζιώγα προχώρησε και σε μια προσωπική εξομολόγηση για τα παιδικά της χρόνια, την οικογένειά της και την απόφαση να φύγει νωρίς από το σπίτι.
«Όταν χώρισαν οι γονείς μου, για μένα ήτανε σοκαριστικό το ότι έφυγε ο πατέρας μου. Δεν το κατάλαβα, αλλά μου στοίχισε. Έγινε όταν ήμουν δώδεκα ετών. Οπότε μετά, κάποια στιγμή, αποφάσισα να την κοπανήσω από την οικογενειακή εστία και να φτιάξω ένα δικό μου σπίτι. Αυτό στην ουσία ήθελα. Ήθελα οικογένεια. Πολύ νωρίς», είπε αρχικά η Ελένη Ζιώγα.
Και πρόσθεσε: «Νομίζω ότι ο έρωτας ήταν το στοιχείο που με τράβηξε εκεί για να βγω από κει που δεν άντεχα άλλο, ε, όπως το αντιλαμβάνομαι τώρα. Τότε ήμουνα μέσα σε μια φουσκοθαλασσιά, έρωτα, φυσικά. Δε φοβάμαι ποτέ. Δεν φοβάμαι όταν κάτι επιθυμώ πολύ και έχω ορμή γι’ αυτό. Έχω παντελή έλλειψη της αίσθησης του φόβου και το τι μπορεί να προκύψει μέσα από αυτό. Δεν σκέφτομαι τις συνέπειες. Τις αρνητικές. Μόνο τις θετικές σκέφτομαι. Υπηρετώ την ανάγκη μου για δημιουργία».
