Search
Close this search box.
Julio Iglesias: Ζητεί την αρχειοθέτηση των καταγγελιών εναντίον του
Ο Julio Iglesias λαμβάνει βραβείο ως Ο πιο επιτυχημένος Λατίνος καλλιτέχνης όλων των εποχών, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Dorchester Hotel στο Λονδίνο, 12 Μαΐου 2014
Ο Julio Iglesias λαμβάνει βραβείο ως Ο πιο επιτυχημένος Λατίνος καλλιτέχνης όλων των εποχών, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο Dorchester Hotel στο Λονδίνο, 12 Μαΐου 2014/ Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - EPA/WILL OLIVER

Ο Julio Iglesias υποστηρίζει ότι η Εισαγγελία της Audiencia Nacional δεν είναι αρμόδια να διερευνήσει πιθανά εγκλήματα σεξουαλικής επίθεσης και εμπορίας ανθρώπων που φέρεται να διαπράχθηκαν στο εξωτερικό το 2021 και καταγγέλθηκαν από δύο πρώην εργαζόμενές του, μία οικιακή βοηθό και μία φυσιοθεραπεύτρια, και ζητεί την αρχειοθέτηση της υπόθεσης.

Όπως δημοσιεύει η EL PAÍS, ο καλλιτέχνης, επικαλούμενος τη «ζημία στη φήμη του», κατέθεσε υπόμνημα, ζητώντας να παραστεί στις προδικαστικές ενέργειες, καθώς δεν έχει ακόμη ξεκινήσει επίσημη έρευνα, που εξετάζει το Υπουργείο Δημόσιας Κατηγορίας πριν αποφασίσει αν η Ισπανία μπορεί να αναλάβει την υπόθεση, επισημαίνοντας ότι η ισπανική Εισαγγελία δεν μπορεί να έχει «καθολική» αρμοδιότητα ούτε οι καταγγέλλουσες να επιλέγουν το έδαφος που τις εξυπηρετεί περισσότερο για την υποβολή καταγγελίας.

Σε έγγραφο στο οποίο είχε πρόσβαση η EL PAÍS, ο δικηγόρος José Antonio Choclán υποστηρίζει ότι η αποδοχή της καταγγελίας κατά Ισπανού πολίτη για φερόμενο έγκλημα κατά της σεξουαλικής ελευθερίας, που τελέστηκε στις κατοικίες που διατηρεί ο Iglesias στη Δομινικανή Δημοκρατία και στις Μπαχάμες και αφορά διαφορετικά θύματα αλλοδαπής υπηκοότητας, θα έδινε στις καταγγέλλουσες το δικαίωμα να «αναζητήσουν το δικαστήριο που τους είναι πιο συμφέρον», ιδίως όταν «το συγκεκριμένο φόρουμ είναι εκείνο που προκαλεί τη μεγαλύτερη ζημία» στον τραγουδιστή λόγω της «εντονότερης βλάβης στη φήμη» που υφίσταται στην Ισπανία, κάτι που, όπως αναφέρει, αντίκειται στο δίκαιο.

Δεν μπορεί να αποδοθεί στην ισπανική Εισαγγελία «μονομερής εξουσία», εξηγεί, που να παρέχει στο θύμα «δικαίωμα επιλογής της δικαιοδοσίας που του είναι πιο συμφέρουσα», και επικαλείται το άρθρο 23 του Ley Orgánica del Poder Judicial, το οποίο καθορίζει τα «πραγματικά περιστατικά που διαπράττονται από Ισπανούς ή αλλοδαπούς» και τα οποία ο νόμος επιτρέπει να διερευνώνται στην Ισπανία, μόνο όταν το κράτος στο οποίο τελέστηκαν τα γεγονότα δεν μπορεί να τα ερευνήσει. «Η εξωεδαφική εφαρμογή του ισπανικού δικαίου, που συνεπάγεται την επέκταση της εθνικής κυριαρχίας στο έδαφος άλλου κράτους, εξαρτάται από το αν το κράτος εκτέλεσης επιτρέπει να αναληφθεί δράση για τη δίωξη πράξεων που τελέστηκαν στο δικό του έδαφος», υποστηρίζει.

Το υπόμνημα αναφέρει ότι «αν ήταν βούληση του νομοθέτη η ισπανική δικαιοδοσία» να μπορεί να γνωρίζει «κάθε είδους έγκλημα που αποδίδεται σε Ισπανό πολίτη», ανεξαρτήτως φύσης, δεν θα είχε εξειδικεύσει αναλυτικά στο εν λόγω άρθρο τις περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να υπάρξει παρέμβαση. Κατά συνέπεια, υποστηρίζει ότι η «δημοσιευμένη» καταγγελία εντάσσεται στο σύνολο των ποινικών αδικημάτων που δεν μπορούν να διωχθούν από τα ισπανικά δικαστήρια. Επιπλέον, «είναι προφανές ότι τα θύματα [ούτε] είναι Ισπανίδες ούτε διαμένουν συνήθως στην Ισπανία».

Η καταγγελία που κατατέθηκε στις 5 Ιανουαρίου στην Εισαγγελία της Audiencia Nacional, με τη στήριξη της διεθνούς οργάνωσης Women’s Link Worldwide, περιλαμβάνει γεγονότα που θα μπορούσαν να συνιστούν εγκλήματα εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την επιβολή καταναγκαστικής εργασίας και δουλείας, εγκλήματα κατά της σεξουαλικής ελευθερίας και ακεραιότητας όπως σεξουαλική επίθεση και σεξουαλική παρενόχληση, καθώς και αδίκημα σωματικών βλαβών και παραβίασης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, σύμφωνα με την ίδια την οργάνωση. Η δημοσιογραφική έρευνα που δημοσιεύθηκε λίγες ημέρες αργότερα από τα elDiario.es και Univisión περιλάμβανε τις μαρτυρίες των δύο γυναικών, οι οποίες περιέγραφαν πως ο Iglesias τις υποχρέωνε να υποβάλλονται σε γυναικολογικές εξετάσεις για να εργάζονται στα σπίτια του, τις έπαιρνε τη νύχτα στο δωμάτιό του και, με τη βοήθεια ανώτερων στελεχών του προσωπικού (οικονόμους), τις εξανάγκαζε να προβαίνουν σε σεξουαλικές πρακτικές που δεν επιθυμούσαν.

Ο τραγουδιστής επιδιώκει να αποκτήσει πλήρη πρόσβαση στην καταγγελία, παρά το γεγονός ότι η διαδικασία βρίσκεται ακόμη σε προδικαστικό στάδιο, δηλαδή αποκλειστικά στα χέρια της Εισαγγελίας. «Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι, λόγω της δημόσιας διάδοσης της καταγγελίας που στρέφεται κατά του εντολέα μου, υπάρχει ήδη ουσιαστική ανάγκη να ενημερωθεί για τις ανακριτικές ενέργειες, χωρίς να είναι αποδεκτό να αναβληθεί αυτή η στιγμή», αναφέρει. Το υπόμνημα σημειώνει ότι το γεγονός πως οι φωνές των δύο γυναικών έχουν αντικατασταθεί από ηθοποιούς για την προστασία της ταυτότητάς τους «δεν μπορεί να θεωρηθεί μετάδοση αληθούς πληροφορίας σύμφωνα με τη συνταγματική νομολογία». Υπό αυτήν την έννοια, υποστηρίζει ότι του προκαλείται «αδυναμία υπεράσπισης» και προειδοποιεί ότι ο ίδιος γνωρίζει για ποια πρόσωπα πρόκειται («των οποίων τα στοιχεία προφανώς γνωρίζει αυτή η πλευρά, καθώς είναι πλήρως αναγνωρίσιμες από τα δεδομένα που παρείχε το μέσο ενημέρωσης»).

Ο καλλιτέχνης διαβεβαιώνει ότι δεν μπορεί να γίνει επίκληση της ανάγκης διατήρησης απορρήτου στο όνομα της προστασίας «υποτιθέμενου θύματος που συμμετείχε οικειοθελώς στη δημόσια διάδοση της καταγγελίας» μέσω μιας οργάνωσης. «Τα υποτιθέμενα θύματα δεν μπορούν να επιδιώκουν ταυτόχρονα να δημοσιοποιούν την καταγγελία τους, δίνοντας συνεντεύξεις», προσθέτει, «και αμέσως μετά να επικαλούνται την ανάγκη προστασίας ή εχεμύθειας». Ως εκ τούτου, κατά την άποψή του, είναι επιβεβλημένο να έχει πρόσβαση στο περιεχόμενο όσων εξετάζονται στην Audiencia Nacional, ώστε να μην θιγεί το δικαίωμά του στην υπεράσπιση.

Επιπλέον, ο δικηγόρος Choclán στηρίζεται σε εγκυκλίους της Εισαγγελίας και σε νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου για να τονίσει ότι ο νομοθέτης δεν έχει καν προβλέψει τη δυνατότητα οι εισαγγελείς να κηρύξουν μυστική μια προδικαστική έρευνα, καθώς για την ενίσχυση μιας τέτοιας εχεμύθειας θα έπρεπε να υπάρχουν «ενδείξεις εγκληματικότητας» που θα είχαν ήδη οδηγήσει στην έναρξη ποινικής διαδικασίας.

Η μη παροχή πρόσβασης, προσθέτει, θα σήμαινε ότι η Εισαγγελία δεν έχει αποδώσει αξιοπιστία στην καταγγελία. «Το δικαίωμα υπεράσπισης απαιτεί να μπορούμε να ενεργήσουμε από αυτή ακριβώς τη στιγμή και να προβάλλουμε, όπως πράττουμε, τους λόγους για τους οποίους θεωρούμε ότι τα ισπανικά δικαστήρια […] στερούνται δικαιοδοσίας», καταλήγει.

Tags:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Newsletter

#StayInStyle

Λάβετε ειδοποίηση για νέα άρθρα